- عناوین مطالب
- دی ٩٠
- آذر ٩٠
- مهر ٩٠
- تیر ٩٠
- اردیبهشت ٩٠
- اسفند ۸٩
- بهمن ۸٩
- دی ۸٩
- آذر ۸٩
- آبان ۸٩
- مهر ۸٩
- شهریور ۸٩
- امرداد ۸٩
- تیر ۸٩
- خرداد ۸٩
- اردیبهشت ۸٩
- فروردین ۸٩
- اسفند ۸۸
- بهمن ۸۸
- دی ۸۸
- آذر ۸۸
- آبان ۸۸
- مهر ۸۸
- شهریور ۸۸
- امرداد ۸۸
- تیر ۸۸
- خرداد ۸۸
- اردیبهشت ۸۸
- آدن
- آپق (الهام)
- نارنجي (ندا)
- تیتیش (مریم)
- گل من (مينا-1)
- حرف دل (مينا-2)
- آواي درون (حورا)
- گیلاس خانومی
- روزهای من (بهاره)
- بوسه تقدير (رويا)
- دنياي ماريلا (مریم)
- روسری آبی (ری را)
- مرباي شيرين (گيلدا)
- کاغذ بریده ها (خانی)
- سوالاي دندوني ( سارا)
- ما هنوز اميدواريم (آرزو)
- عادت مي كنيم (نازنين)
- يادداشت هاي من (آزي)
- زندگی در پاورقی (ماری)
- دانشجوي بدبخت (نجمه)
- هفت روز هفته هایم (مژده)
- جيك جيك مستون (شايلين)
- خنده هاتون از ته دل و ... (گلناز)
- فقط براي بچه هاي باحال (هليا)
- زير آسمان غربت (دختری از جنس بهار)
- جوراب پاره و انگشت آزاد (دختر ارديبهشتي)
- اخبار فناوری اطلاعات
- شبکه اجتماعی بهشت من
- باشگاه مدیران و متخصصان
- جامعه ادبی بیشه
در کنار رود پیدرا نشستم و گریه کردم
افسانه ها مي گفتند كه هر كس در اين رود خانه اشك بريزد، اشكهايش در رودخانه تبديل به سنگ مي شود و او آرزو كرده بود كه كاش مي شد قلبش را از سينه در آروده و به ته رودخانه مي انداخت تا تبديل به سنگ شود...